سینما هفت

سینما هفت

افسوس که افسانه سرایان همه خفتند

دعوی چه کنی؟ داعيه داران همه رفتند

                                                    شو بار سفر بند که یاران همه رفتند

           آن گرد شتابنده که در دامن صحراست

                                       « چه نشينی؟ که سواران همه رفتند » : گوید

         داغ است دل لاله و نيلی است بر سرو

                                                      کز باغ جهان لاله عذاران همه رفتند

         گر نادره معدوم شود هيچ عجب نيست

                                                         کز کاخ هنر نادره کاران همه رفتند

         افسوس که افسانه سرایان همه خفتند

                                                         اندوه که اندوهگساران همه رفتند

                     فریاد که گنجينه طرازان معانی

                                                       گنجينه نهادند به ماران، همه رفتند

               یک مرغ گرفتار در این گلشن ویران

                                                    تنها به قفس ماند و هزاران همه رفتند

             خون بار، بهار! از مژه در فرقت احباب

                                                      کز پيش تو چون ابر بهاران همه رفتند

+ نوشته شده در  شنبه شانزدهم اسفند ۱۳۹۳ساعت 3:57  توسط ادمین  |